Ook sp.a Geraardsbergen reageert op de feiten van afgelopen zondag

15-07-2015 10:30

 

Deze week werd de vader van een 12-jarige afgetuigd aan skatepark The Hills door meerdere personen, waaronder enkele minderjarigen. De burgemeester reageerde zoals hij altijd reageert, iets in de zin van: de politie doet het goed en we gaan camera's installeren. Dat toont aan dat hij nog steeds niet begrepen heeft dat je dit soort problemen structureel moet aanpakken.

 

Ondertussen nemen de burgers van deze stad zelf het heft in handen. Er werd een petitie opgesteld om het stadsbestuur er toe aan te zetten Geraardsbergen veiliger te maken. Dit is een heel andere soort inspraak dan de mooi afgelijnde inspraak die het stadsbestuur zelf organiseert in de dorpsraden, dus het zal me benieuwen hoe de burgemeester hier mee omgaat. Hopelijk neemt hij de noodkreet van zijn burgers ernstig.

 

Enkele maanden geleden voerden de Jongsocialisten een onderzoek naar het onveiligheidsgevoel van mensen als ze zich in het stadscentrum bevinden. Vier op tien mensen gaf aan zich 's avonds onveilig te voelen. Ik was verbaasd over deze uitslag ... omdat ik een veel hoger aandeel had verwacht! De reactie van de burgemeester daarentegen was voorspelbaar, iets in de zin van: dit is een flutonderzoek, enkel de eigen achterban werd betrokken etc. Deze reactie toont aan dat de burgemeester niet beseft hoezeer de inwoners van zijn stad wakker liggen van het gevoel niet meer veilig te zijn in hun eigen stad(scentrum).

 

De reden waarom ik verwachtte dat er veel meer mensen zich onveilig zouden voelen, is omdat ik in de vijf jaar dat ik in het stadscentrum woon, andere ervaringen heb. Bijvoorbeeld: rond 18u., op weekdagen, valt het leven in het stadscentrum zo goed als stil en bevinden er zich nog heel weinig mensen op straat. Ander voorbeeld: ik ken zo goed als geen enkele vrouw die 's avonds in het stadscentrum nog alleen op straat durft.  Bovendien praten mensen in bewoordingen als 'er heerst een rare sfeer' en 'er lopen rare figuren rond' als ze het hebben over het stadscentrum.

 

Het is verwonderlijk dat de burgemeester, nota bene zelf een inwoner van het stadscentrum, dit zelf niet aanvoelt. Dat kan twee oorzaken hebben. Ofwel is hij, na meer dan dertig jaar het beleid (mee) gevoerd te hebben in Geraardsbergen, definitief opgesloten geraakt in zijn ivoren toren. Of wel voelt hij dit wel aan, maar past deze vaststelling niet in de goednieuwsshow die hij voert rond veiligheid.

 

Want dat is het meest opmerkelijke in heel deze zaak: de burgemeester heeft van veiligheid zijn absolute prioriteit gemaakt. Om de haverklap krijg je dus berichtgeving in de trant van: er is meer blauw op straat, we gaan camera's plaatsen, we hebben camera's met nummerplaatherkenning,... Kort samenvat: het gaat goed in Geraardsbergen want 'Guido is ermee bezig'.

 

De burgemeester vergist zich echter als hij denkt dat de mensen deze goednieuwsshow pikken. We gaan in de aanloop naar oktober 2018 (de gemeenteraadsverkiezingen) steeds vaker bedolven worden onder lagere criminaliteitscijfers, cijfers die aantonen dan onze politie goed werkt, al dan niet spectaculaire drugsvangsten, etc. Maar de burgers van Geraardsbergen zullen weten hoe de vork écht in de steel zit en het onveiligheidsgevoel zal blijven bestaan.

 

De enige manier om dit soort diepgeworteld onveiligheidsgevoel aan te pakken is structureel te werken op lange termijn. 'Structureel' en 'op lange termijn' zijn voor een politicus doorgaans problematische termen, omdat men de resultaten van dit soort beleid doorgaans pas (lang) na de eerstvolgende verkiezingen ziet. In het meerjarenplan van het stadsbestuur vind je dan ook weinig structurele langetermijnoplossingen voor het onveiligheidsgevoel in Geraardsbergen. Voor deze meerderheid is het business as usual: een kermisje hier, een projectje daar, elke schepen en de burgemeester af en toe in de krant en klaar is kees. Ik vraag me heel sterk af of de Geraardsbergse kiezer deze voorbijgestreefde manier van politiek voeren in 2018 nog zal belonen...

 

Ik erken dat de problematiek van het Geraardsbergse stadscentrum erg complex is en dat het erg moeilijk is om dit aan te pakken. Maar: moeilijk gaat ook.

 

De demografische en sociologische samenstelling van de bevolking in het stadscentrum is de afgelopen tien à vijftien jaar sterk veranderd. Een dergelijke snelle verandering van de samenstelling van de bevolking kan niet anders dan tot gevoelens van onbehagen leiden bij de mensen die hier al woonden.

 

Structureel werken betekent dat men zich eerst en vooral de vraag stelt hoe het komt dat de bevolking zo snel veranderd is. Dat heeft mijn insziens twee oorzaken: het woningbestand in het stadscentrum is sterk verouderd en Geraardsbergen hoort bij de tien goedkoopste gemeenten wat vastgoed betreft.

 

Met andere woorden: het stadscentrum is een aantrekkingspool geworden voor mensen die bereid zijn om of geen andere keuze hebben dan in een verouderde, kleine woning te wonen. Dit soort woningen zijn in Geraardsbergen bovendien nóg goedkoper dan elders. In Geraardsbergen is er daardoor door de jaren heen een concentratie ontstaan van mensen die voldoen aan dit profiel.

 

Als het stadsbestuur de sociale mix in het stadscentrum opnieuw onder controle wil krijgen, zal het eerst en vooral het huizenbestand in het stadscentrum moeten aanpakken. Dat is een structurele maatregel op lange termijn. Men zal er verschillende decennia over doen om dit definitief te bewerkstelligen. Het is echter de enige manier om het stadscentrum van Geraardsbergen opnieuw te doen opleven en de mensen hun onveiligheidsgevoel te ontnemen.

 

Onze burgemeester is vorig jaar 60 jaar geworden. Dat betekent dat hij de electorale voordelen van een dergelijk structureel langetermijnbeleid moeilijk zelf nog zal kunnen ervaren. Hij zal het dus écht voor de mensen moeten doen en niet voor zichzelf. Maar, voor iemand die beweert Geraardsbergen zo graag te zien, lijkt me dat een kleine opoffering.

 

Bram De Geeter

 

(Redactie : intussen ondernam Burgemeester Guido De Padt zelf reeds actie om dergelijk geweld een halt toe te roepen,  zie hier )