Kansarmoede in Geraardsbergen

27-06-2020 10:22
Kind en Gezin publiceerde onlangs de jaarlijkse armoede-index. Deze index geeft weer hoeveel kinderen in kansarmoede leven. De cijfers hebben betrekking op 2019. Wellicht zullen de cijfers voor 2020 de hoogte in gaan omwille van de coronacrisis.
Voor Groen Geraardsbergen is kansarmoede bij kinderen onaanvaardbaar. Elk kind heeft recht op een gevulde maag, degelijke huisvesting, toegankelijke gezondheidszorg, ontplooiingskansen en een veilige leefsituatie.
Cijfers spreken voor zich
De kansarmoede-index bedroeg voor de fusie Geraardsbergen 19,2% (18,1% in 2018). Hiermee neemt Geraardsbergen in Oost-Vlaanderen de 6° plaats in, na Ronse, Zelzate, Sint-Niklaas, Gent en Eeklo.
Voor gans Oost-Vlaanderen bedraagt de kansarmoede-index 13,6%, voor het Vlaamse Gewest is dat 14%.
De grootste kansarmoederisico zien we in het centrum van Geraardsbergen (46,1% in 2019 t.o.v. 42,7% in 2018) en Nederboelare (40,7% in 2019 t.o.v. 17,4% in 2018). In mindere mate ook in Overboelare (18,5%) en Schendelbeke (16,5%).
Ondanks alle inspanningen van de stad blijven de cijfers stijgen.
Wat stelt Groen voor?
Geraardsbergen heeft de verklaring tegen kinderarmoede ondertekent. Hierdoor heeft de stad zich geëngageerd om kinderarmoede te bestrijden via geïntegreerde en duurzame strategieën.
Deze verklaring mag geen dode letter zijn of een engagement voor de schone schijn.
Groen juicht de engagementen die de stad recent heeft genomen toe. Niettemin heeft Groen een aantal bedenkingen en aanvullende voorstellen.
Groen herhaalt zijn oproep om bij de concrete besteding van de middelen een brede waaier van partners te betrekken: het middenveld, vrijwilligersorganisaties, scholen, verenigingen waar armen het woord nemen, zorgdiensten, verantwoordelijken binnen de eerstelijnszorg en ervaringsdeskundigen. Dit is een garantie dat de middelen een duurzame bestemming krijgen.
De financiële middelen die de stad ter beschikking heeft gekregen moeten oordeelkundig besteed worden. Dit wil o.a. zeggen dat deze middelen niet per se onmiddellijk moeten opgesoupeerd worden.
Voor de besteding van de bijkomende middelen voor welzijn en de socio-culturele sector moet het aspect kansarmoede een prioritair aandachtspunt zijn. Een eenvoudige verdubbeling van de voorziene subsidies is al te eenvoudig.
Tenslotte herhaalt Groen het voorstel om een wijkzorgcentrum op te starten
De toename van sociale ongelijkheid en armoede vertaalt zich ook in een gezondheidskloof. Het is dan ook belangrijk om de gezondheidskloof terug te dringen door de toegankelijkheid van zorg te bevorderen, bijvoorbeeld door financiële drempels weg te werken.
In Geraardsbergen is dit zeker een aandachtspunt, rekening houdende met de armoedeproblematiek, die zich vooral situeert bij eenoudergezinnen, alsook bij gezinnen met een klein sociaal netwerk die de kennis of de middelen niet hebben om de nodige zorg geregeld te krijgen.
Een wijkgezondheidscentrum is een multidisciplinaire groepspraktijk waar verschillende zorgverleners zoals huisartsen, kinesitherapeuten, verpleegkundigen, maatschappelijk werkers, diëtisten,… samen onder één dak werken. De samenstelling van het team kan verschillen naargelang de behoeften die zich stellen.
Wijkgezondheidscentra werken binnen het forfaitair systeem. Dit betekent dat je als patiënt niet betaalt voor de raadplegingen of huisbezoeken. Het wijkgezondheidscentrum ontvangt immers per ingeschreven patiënt maandelijks een vast bedrag van het ziekenfonds. Hierdoor moet men zelf financieel niets regelen.
Wijkgezondheidscentra besteden veel aandacht aan ziektepreventie en gezondheidspromotie. Het is niet enkel belangrijk om mensen te genezen wanneer men zich ziek meldt, maar ook om na te gaan waarom mensen ziek worden en in welke mate hieraan kan verholpen worden.
(HDM)